Mijn reis door Australië

Mijn lieve vriendin en ik hadden beide het idee om naar Australië te gaan. Een idee is heel mooi om te hebben. Want dat is het startpunt om hetgeen wat je graag wil te gaan realiseren. Wij wilde naar Australië. Ik dialyseerde op dat moment 3 keer in de week 4 1/2 uur. Het was ongeveer februari 2007 dat het idee of te wel het zaadje gepland werd. Ons idee was om de maand september van datzelfde jaar de reis door Australië te gaan maken. In het dialyse centrum waar ik dialyseerde hadden ze een boekje met dialyse centra van over de hele wereld. Daar zag ik in staan dat aan de oostkant de meeste grote steden zijn, en dat daar ook de dialyse centra zijn waar ik kan dialyseren. Samen met mijn vriendin gekeken in welke steden de dialyse centra zijn en hoever de steden van elkaar af zijn. Op deze manier konden we een planning gaan maken met hoe lang we waar we wilde blijven en dat als de afstand groot was tussen de steden we die reis maakte als ik 2 dagen niet hoefde te dialyseren. We zagen dat als we de oostkust wilde bereizen dat ik 7 ziekenhuizen nodig had om te dialyseren. In het boekje met de dialyse centra stonden de 7 dialyse centra, met een fax nummer. De steden waar ik kon dialyseren zijn: Melbourne, Sydney, Nambour, Mackay, Rockhampton, Townsville en Cairns. Met een standaard Engelse brief heb ik de 7 plekken een fax gestuurd. Mijn vriendin en ik hadden voor die tijd bedacht hoe lang we waar wilde zijn. Nu was het voor ons wel een verrassing waar de fax er uit zou rollen. Van de privé dialyse klinieken kregen we vanuit Sydney en Melbourne vrij snel bericht. Maar bij de andere ziekenhuizen, waarvan we later hoorde dat die van de gouverment waren duurde het wat langer. Mijn vriendin heeft 1 van die gouverment ziekenhuizen gebeld en dit op een tijd dat voor de Australiërs de werkdag begon en bij ons de dag zo goed als om was. Daar kreeg zij te horen dat de ziekenhuizen in Townsville, Rockhampton, Mackay en Nambour van de gouverment zijn en daar kreeg zij mailadressen van. Wat fijn was dat. Hierdoor konden we makkelijker contact leggen. De privé dialyse kliniek in Cairns daar kregen we als ik mij het goed herinner het laatst contact mee en maakte we ook met de arts de afspraken wanneer we zouden komen en wanneer ik graag gedialyseerd wilde worden. Toen alle ziekenhuizen/dialyse centra geregeld waren en ik van mijn zorgverzekeraar toestemming had om een maand in Australië te dialyseren, hebben we samen het vliegtuig geboekt en een auto gehuurd. We hadden in Hong Kong een overstap van 9 uur. Wat was ik moe van het tijdsverschil. We kozen er voor om een city trip te boeken in Hong Kong, deze duurde 3 uur. Ik kan me nauwelijks herinneren wat we gedaan hebben. Wat ik nog wel weet is dat toen we in de bus zaten er enorm veel flat gebouwen voorbij kwamen. Er werd verteld dat deze allemaal bewoond waren door gezinnen, studenten ed. Ik was daar van onder de indruk en ik was blij met mijn appartement en ruimte in Nederland. We hebben gelopen en winkels bezocht en zijn terug gegaan naar het vliegveld van Hong Kong. En daar moesten we nog 6 uur wachten tot ons vliegtuig zou vertrekken naar Melbourne. Het liefst wilde ik slapen. We zijn wat gaan eten en mijn vriendin zei geregeld tegen mij: wakker blijven…. Wakker blijven. Ik vond dat heel moeilijk maar ze heeft me geholpen om wakker te blijven. Na de laatste uurtjes vliegen naar Melbourne was mijn lieve vriendin heel even vergeten waar ze haar paspoort had… Dat was even spannend maar gelukkig van korte duur en achteraf konden we er beide om lachen… Nadat we echt voet zetten op Australië mochten we weer wachten. Onze gehuurde auto was nog niet beschikbaar. Ons wachten werd beloond. We werden geüpgraded met de auto. We kregen in plaats van een Hyundai Getz een Toyota Corola. En nog een mazzel we kregen een automaat. Want links rijden alleen is al spannend genoeg, we hoefde gelukkig niet te schakelen.. In het begin haalde we de knipperlichten en de ruitenwisser door elkaar want die zit andersom, maar het duurde niet heel lang voordat we daar aan gewend waren. Ik mocht meteen nadat we waren ingecheckt in ons hotel door naar de dialyse. In het dialysecentrum gaven ze mij op dat moment aan dat ik mijn dialyse contant moest betalen. Daar had ik geen rekening mee gehouden omdat dit van te voren niet met mij was overlegd. In het dialyse centrum in Sydney is dat wel met mij besproken, dus voor die dialyses had ik geld bij me. Er was een lieve verpleegkundige in Melbourne en die zei tegen me dat hij me toch wel gaat dialyseren. Dat voelde heel fijn en vertrouwensvol. De dialyse verliep goed.

Wordt vervolgd…

Advertenties

Een reactie op “Mijn reis door Australië

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s